Wychowanie
jako współdziałanie i współpraca Beata Krzywda We współczesnym
świecie świadoma działalność ludzka przebiega na wielu płaszczyznach,
a nieprzebrane bogactwo czynności dotyczy różnych dziedzin
rzeczywistości. Każdy czyn człowieka, spełniany z określonych pobudek
i dla wytyczonego celu, pociąga za sobą konsekwencje. Następstwem tego
jest pojawiająca się refleksja nad własnym postępowaniem i działalnością
innych. Próbujemy dokonywać oceny czynów, zadając sobie pytanie, kiedy
podjęte działanie jest dobre, a kiedy złe. Staramy się także określić,
jak powinno wyglądać nasze postępowanie, aby było pożyteczne i nie przynosiło
szkody innym. Wykraczamy zatem poza opis zdarzeń,
próbując wskazać normy i zasady, według których możemy ocenić zachowanie
ludzi wobec siebie i społeczeństwa. To wszystko zaś sprowadza się do
wychowania, traktowanego jako proces przygotowywania młodego pokolenia
do przyszłego życia w warunkach autentycznego partnerstwa i demokratyzmu.
(...) W dawnej obyczajowości polskiej "wychowywać" oznaczało dostarczać komuś lub czemuś środków do życia. Określenie to odnosiło się nie tylko do ludzi, ale także do zwierząt i roślin. Znaczyło tyle, co żywić, utrzymywać i hodować. Współcześnie zaś jest to świadome i zamierzone działanie, mające na celu wszechstronny rozwój osobowości człowieka i przygotowanie go do życia. Jest to proces, którego cele i treści zmieniają się wraz z rozwojem społeczeństw i kultury, realizowany przez wiele instytucji wychowawczych - szkołę, rodzinę, związki religijne i inne. W tym znaczeniu wychowują rodzice, świadomie zmierzający do ukształtowania u swych dzieci prawdomówności i zamiłowania do porządku, wychowuje nauczyciel przez określone metody oddziaływania wychowawczego zmierzający do wytworzenia u uczniów sprawności myślenia, punktualności i obowiązkowości. Szybki rozwój współczesnej nauki, techniki i cywilizacji wymaga stałego wzbogacania wiedzy i umiejętności, modyfikowania postaw i aspiracji. Z tego względu proces wychowania trwa całe życie. Składa się na niego doskonalenie zawodowe, rozwijanie zainteresowań, tworzenie nowych wartości. Należy przy tym uwzględnić także idee samorealizacji, zmierzanie do własnego szczęścia, osiągnięcia wyższej jakości życia. Jednym z celów wychowania powinno być wykształcenie postawy wytrwałego uczestnictwa w działaniu, dążenia do realizacji celów i nie zrażania się doznawanymi niepowodzeniami. Poruszane zagadnienia:
|