Młodzież i zdrowie

Anoreksja w okresie wczesnej adolescencji cz. II

Celem poprzedniej części tekstu, poświęconego problematyce anoreksji, było zapoznanie Czytelnika z podstawowymi pojęciami dotyczącymi zaburzeń łaknienia. Wyjaśniono zatem terminy konieczne do podjęcia rozważań nad anoreksją (czynniki ryzyka, zaburzenia jedzenia, uwarunkowania anoreksji, normatywne zmiany w okresie adolescencji, zachowania destrukcyjne). Poniższy tekst dotyczy problematyki form adaptacji niesłużących rozwojowi, diagnozy zaburzeń łaknienia i ich profilaktyki, metod wsparcia oraz terapii w przypadku rozpoznania „anorexia nervosa”.

Dojrzewające dziewczęta budujące obraz siebie, jednocześnie przesadnie skupione na physis, nie akceptują swojego fizycznego wizerunku, dokonując ciągłych i frustrujących je porównań z ideałami kobiecej urody, będących często efektem tożsamości przejętej – medialnej.

• Samoocena, zdaniem Janowskiego (1985), składa się z dwóch zasadniczych elementów: z obrazu własnej osoby, z oceny, jakiej podlegają poszczególne elementy tego obrazu, tworzące uogólnioną ocenę siebie. Źródłem samooceny jednostki są przede wszystkim inni ludzie. (...)

Samoocena sprawia, że człowiek może porównywać się z innymi osobami, lecz jednocześnie jest wynikiem takich porównań. Uważa się, iż najlepsze funkcjonowanie zapewnia samoocena wysoka, ale jednocześnie realistyczna, czyli potwierdzona przez otoczenie społeczne. (...)

Poruszane zagadnienia:

• Wzorce zachowania się związane z samooceną i poziomem aspiracji

• Profilaktyka i terapia anoreksji
• Wybrane podejścia i techniki leczenia jadłowstrętu
• Terapia behawioralna
• Terapia humanistyczna
• Terapia interpersonalna
• Prewencja (budowanie stabilnego obrazu „ja” adekwatnego do rzeczywistych kompetencji, zdolności i indywidualnych właściwości jednostki; ograniczanie czynnika rywalizacji i niszczycielskiego dążenia do perfekcjonizmu we wszystkich obszarach aktywności jednocześnie; propagowanie zdrowego trybu życia; szerzenie wiedzy na temat dietetyki; dostarczanie informacji koniecznych do umiejętnego komponowania posiłków dostosowanych do wieku i potrzeb organizmu; poddawanie młodym ludziom pomysłów na zdrowe sposoby podnoszenia własnej atrakcyjności; uzasadnianie zysków płynących z nabierania dystansu do własnej fizyczności, wspieranie w kształtowaniu przez młodzież świadomości własnego ciała itp.).