Nauczyciele i uczniowie muszą mieć świadomość i w pełni rozumieć fakt, że lekcje o zapobieganiu HIV/AIDS różnią się od pozostałych zajęć objętych programem szkolnym. Aby spowodować zmiany w zachowaniach i ukształtować odpowiednie postawy, edukacja w zakresie zapobiegania HIV/AIDS musi stanowić w programie szkolnym odrębny przedmiot. Jednocześnie może ona stać się katalizatorem szerszych zmian w sposobie nauczania. Strategie interaktywne dowiodły, że są skuteczne – ułatwiają uczenie się we wszystkich dziedzinach oraz doprowadzają do pożądanych zmian zachowań. Pomagają również uczniom w analizowaniu własnych odczuć i penetrowaniu własnych postaw, wartości i sposobów postrzegania. Tradycyjne techniki prowadzenia zajęć należy stosować bardziej oszczędnie – mają one bowiem tendencję do redukowania uczenia się uczestniczącego.

 

Wdrożenie uczestniczących, interaktywnych metod nauczania i uczenia się jest niezwykle istotne dla zamiany programów edukacyjnych, opartych na przekazywaniu informacji dotyczących kształtowania umiejętności. Te ostatnie okazały się skuteczniejsze, bo pomagały uczniom wypracować umiejętność przystosowania się i okazywania pozytywnych zachowań. Te zaś umożliwiały skuteczną konfrontację z wymogami i wyzwaniami w zakresie zapobiegania HIV/AIDS. Metody uczestniczące polegają na pracy w małych grupach, dyskusjach, odgrywaniu ról, debatach, zajęciach plastycznych i technicznych itp.  (...)