Schyłek średniowiecza nie oznaczał bynajmniej degradacji myśli chrześcijańskiej,
ale przyniósł jej rozkwit, który wyraża osobowość i dzieło Tomasza
z Akwinu. Rozwój uniwersytetów wpisujący się w szybko postępującą
urbanizację zachodniej Europy, a także ruch umysłowy zmierzający
do odświeżenia skostniałych form teologii to główny kulturowy
i religijny kontekst działalności jednego z najwybitniejszych
myślicieli chrześcijaństwa. Doktor Anielski i Powszechny –
jak go nazywano – a jednocześnie twórca tomizmu dokonał
dzieła przełożenia nauk arystotelesowskich na dogmatykę chrześcijaństwa. |
|
„Głównym założeniem Tomaszowej teorii poznania jest, nieczęsty
w naszej epoce, optymizm poznawczy, czyli przekonanie o tym,
że człowiek jest zdolny poznać prawdę o świecie. Świat ten,
tzn. otaczające nas rzeczy materialne, jest też według Tomasza
właściwym przedmiotem poznania naszego intelektu – charakteryzuje
dociekania słynnego dominikanina Mikołaj Olszewski w szkicu
„Tomasz z Akwinu”1.
Człowiek poruszający się w świecie materialnym działa poprzez
duszę rozumną, która prowadzi go do poznania prawdy jako dążenia
do dobra. Ruch ten ma charakter dźwigni wznoszącej ku Bogu,
który jest celem ostatecznym działania i wiedzy objawionej.
(…) |