|
Procesowi
uznawania ważnej i wyjątkowej roli młodzieży w funkcjonowaniu społeczeństwa
towarzyszy wzrastająca świadomość kryzysu demograficznego europejskiej
populacji. Młodzi ludzie są postrzegani w starzejących się europejskich
społeczeństwach jako "zasób" - tym cenniejszy, im rzadszy.
W tym kontekście - intencją polityki młodzieżowej UE jest stworzenie
optymalnych warunków życia i rozwoju kompetencji przez młodych obywateli.
Konstruowanie i wdrażanie
polityki młodzieżowej w UE
O ile za sprawy młodzieży odpowiadają zasadniczo krajowe, regionalne
i lokalne władze krajów członkowskich, to jednak Unia Europejska i jej
centralne instytucje wydają się być żywotnie zainteresowane kształtowaniem
ogólnych ram polityki młodzieżowej, wyznaczaniem preferowanych kierunków
działań i wskazywaniem na wagę problemu. Instytucje unijne zajmują się
także dostarczaniem narzędzi oraz wsparcia finansowego niezbędnego do
ich realizacji. Kolejnym istotnym aspektem prowadzenia polityki młodzieżowej
UE jest potrzeba koordynacji działań na rzecz młodzieży, realizowanych
w różnych sektorach i przez różne podmioty zarówno na szczeblu unijnym,
jak i narodowym.
Kwestie młodzieżowe w polityce UE występują w dwojakim kontekście. Po
pierwsze, stanowią jeden z elementów unijnych strategii dotyczących
polityki zatrudnienia młodych ludzi, zdrowotnej, społecznej a zwłaszcza
edukacyjnej oraz rynku pracy. Po drugie, od połowy lat 80. mamy do czynienia
z procesem kreowania niezależnej polityki młodzieżowej, która nie ogranicza
się do wymienionych powyżej obszarów, ale korzysta także z dotychczasowych
doświadczeń i niektórych rozwiązań. W niniejszym artykule przedstawię
ten drugi kontekst polityki młodzieżowej.
Idea skoordynowanej polityki młodzieżowej narodziła się jako próba zagospodarowania
i koordynacji szerokiego spektrum działań i akcji podejmowanych na rzecz
młodzieży przez środowiska lokalne, organizacje młodzieżowe, pozarządowe
i religijne w krajach członkowskich wspólnoty. Te formy aktywności wypełniły
częściowo zadania edukacyjne, prozdrowotne i pomocy społecznej (zwłaszcza,
gdy ich adresatami była młodzież faktycznie lub potencjalnie wykluczona)
oraz te, które były nastawione na rozwijanie kompetencji społecznych
młodych ludzi. Ich ogólnym celem było przede wszystkim przygotowanie
do funkcjonowania w społeczeństwie, w grupie, budowę wspólnot oraz przyswojenie
pewnych wartości. Miały one charakter działań wychowawczych, "ogólnorozwojowych",
przy czym nacisk kładziony był na pewne metawartości: odpowiedzialność,
samodzielność, świadomość konsekwencji własnych działań, niż na wartości
przypisane do konkretnych formacji ideologicznych. Ten model praktyki
społecznej wywarł, jak się wydaje, decydujący wpływ na kierunek myślenia
nad kwestiami polityki młodzieżowej UE. Należy zaznaczyć, iż polityka
młodzieżowa realizowana w Europie ma wymiar wykraczający poza struktury
UE. Aktywnym podmiotem w zakresie spraw młodzieży jest również Rada
Europy, międzynarodowa organizacja skupiająca 48 krajów. Od 2005 roku
na polu polityki młodzieżowej prowadzony jest program ścisłej współpracy
i koordynacji działań pomiędzy Komisją Europejską i Radą Europy. U podstaw
polityki młodzieżowej realizowanej przez struktury europejskie możemy
odnaleźć pewien układ wartości. Analizując w dalszej części artykułu
poszczególne akty normujące postaram się owe wartości wydobyć i przedstawić.
Tematy
poruszane w artykule:
- Komisja
Europejska
- Biała
Księga Młodzieży
- Europejski
Pakt na Rzecz Młodzieży
- Próba
oceny polityki młodzieżowej UE
|