sponsorzy

Miesięcznik REMEDIUM wydawany jest przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Fundację ETOH (Fundacja Rozwoju Profilaktyki, Edukacji i Terapii Problemów Alkoholowych). Pismo współfinansują: Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii, Krajowe Biuro ds. AIDS, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej.

Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jest specjalistyczną agendą rządową łączącą profesjonalną działalność usługową (szkolenia, ekspertyzy, konsultacje, opracowywanie nowych technologii oddziaływań, publikacje itp.) z zadaniami administracyjno-koordynacyjnymi (prace legislacyjne, nadzór nad lecznictwem odwykowym, interwencje, opracowywanie standardów usług, zlecanie i finansowanie zadań, prowadzenie baz danych). Agencja jest państwową jednostką budżetową. Środki finansowe na zadania realizowane przez nią znajdują się w strukturze budżetu Ministra Zdrowia. Większość działań prowadzonych lub koordynowanych przez Agencję, finansowana jest w formie dotacji dla organizacji pozarządowych lub zakupu usług specjalistycznych.

Głównym celem działania Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jest inicjowanie i doskonalenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych w Polsce oraz pomoc i współdziałanie z organizacjami pozarządowymi i administracją samorządową, ustawowo zobowiązaną do realizowania programów profilaktycznych i naprawczych w społecznościach lokalnych.

Programy profilaktyczne i naprawcze realizowane przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Program I: Zwiększanie dostępności i skuteczności pomocy terapeutycznej dla osób uzależnionych i członków ich rodzin

Program II: Wdrażanie do systemu ochrony zdrowia metod wczesnej diagnozy i interwencji wobec pacjentów nadużywających alkoholu

Program III: Rozwijanie profilaktyki szkolnej, rodzinnej i środowiskowej w zakresie problemów alkoholowych

Program IV: Doskonalenie metod pomocy psychospołecznej dla dzieci alkoholików

Program V: Rozwijanie form i metod przeciwdziałania przemocy w rodzinach alkoholowych

Program VI: Rozwijanie programów przeciwdziałania zagrożeniom bezpieczeństwa związanym z nietrzeźwością w miejscach publicznych

Program VII: Prowadzenie edukacji publicznej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych

Program VIII: Wspieranie realizacji Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na szczeblu wojewódzkim i centralnym

Program IX: Inicjowanie i koordynacja badań naukowych, ekspertyz oraz monitorowanie problemów alkoholowych i realizacji zadań wynikających z ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Program X: Wspieranie rozwoju lokalnych systemów rozwiązywania problemów alkoholowych

Kontakt: Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych
ul. Szańcowa 25, 01- 458 Warszawa,
tel. (22) 532 03 20, 532 03 25, 532 03 26, fax (22) 836 81 66 e-mail: parpa@warman.com.pl, http://www.parpa.pl

Fundacji ETOH - Fundacja Rozwoju Profilaktyki, Edukacji i Terapii Problemów Alkoholowych

Fundacja Rozwoju Profilaktyki, Edukacji i Terapii Problemów Alkoholowych ETOH powstała w grudniu 1991 roku. Jej celem statutowym jest:

Fundacja prowadzi ogólnopolską działalność szkoleniową w różnym zakresie dla różnych grup zawodowych. Szkolenia obejmują zagadnienia profilaktyki w szkole, pracy z dziećmi z rodzin alkoholowych, agresji i przemocy w środowisku szkolnym i rówieśniczym, rozwiązywania problemów alkoholowych w społecznościach lokalnych.

W 2000 r. powołana została niepubliczna placówka doskonalenia nauczycieli - Centrum Edukacyjne Profilaktyki Problemowej Fundacji ETOH, która został wpisana do rejestru Mazowieckiego Kuratora Oświaty. Odbiorcami programów szkoleniowych prowadzonych przez Centrum w głównej mierze są nauczyciele, pedagodzy, pracownicy świetlic socjoterapeutycznych, placówek opiekuńczo-wychowawczych, pracownicy samorządowi, członkowie gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, pracownicy socjalni, kuratorzy sądowi, lekarze. Wiele z przedsięwzięć szkoleniowo-edukacyjnych współorganizowanych i współrealizowanych jest przez Fundację z jednostkami samorządu terytorialnego różnego szczebla oraz administracją państwową.

W 1994 roku w ramach Fundacji ETOH powstał Ośrodek Profilaktyki i Pomocy Psychologicznej dla Dzieci i Młodzieży "Pępek". Ośrodek mieści się przy ul. Złotej 7/21 w Warszawie. Głównym zadaniem "Pępka" jest pomoc psychologiczna dzieciom.

Fundacja jest wydawcą miesięcznika Świat Problemów i współwydawcą miesięcznika Remedium.

Świat Problemów dostarcza podstawowej wiedzy we wszystkich specjalnościach związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych (nowoczesne metody psychoterapii, profilaktyka, praca socjalna, specyfika realizowania programów w gminach).

Remedium poświęcone jest profilaktyce uzależnień i innych zachowań problemowych. Pismo prezentuje na swoich łamach zagadnienia związane z profilaktyką problemową prowadzoną w środowisku dzieci i młodzieży.
Fundacja wydaje także publikacje książkowe i zajmuje się dystrybucją wydawnictw poruszających tematykę uzależnienia i współuzależnienia od alkoholu w różnych aspektach oraz problemów psychologicznych z nimi związanych.

Kontakt: ul. Mszczonowska 6, 01-254 Warszawa
tel. (22) 524-57-83, 836-80-80, 836-80-81, 836-80-89
fax (22) 836-80-81 w. 36
e-mail: etoh@etoh.edu.pl, http://www.etoh.edu.pl

Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii zostało powołane przez Ministra Zdrowia w lipcu 1993 roku. Biuro jest realizatorem polityki Ministra Zdrowia w zakresie zapobiegania narkomanii. Zasady przeciwdziałania narkomanii są określone w Ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii a podstawowe kierunki i formy działań zostały wytyczone w Krajowym Programie Przeciwdziałania Narkomanii.

Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii realizuje postanowienia Ustawy poprzez:

prowadzenie badań naukowych nad problematyką narkomanii,

współpracę z jednostkami administracji publicznej oraz przedstawicielami samorządów lokalnych w rozwiązywaniu problemów w zakresie narkomanii,

wspieranie działań ogólnokrajowych i lokalnych organizacji w tym stowarzyszeń, fundacji, związków wyznaniowych, kościołów oraz innych inicjatyw społecznych,

współpracę z Ministerstwem Edukacji Narodowej we wprowadzaniu problematyki zapobiegania narkomanii do programów szkół i innych placówek systemu oświaty,

wspieranie i inicjowanie programów przygotowania zawodowego osób zajmujących się działaniami w zakresie profilaktyki i rehabilitacji,

działalność informacyjno-oświatową mającą na celu informowanie społeczeństwa o szkodliwości narkomanii,

tworzenie placówek prowadzących działalność zapobiegawczą, zwłaszcza w środowiskach zagrożonych uzależnieniem,

udział w pracach organizacji międzynarodowych w celu wypracowania jednolitych form i metod przeciwdziałania zjawisku, jak również ograniczania szkód wyrządzanych przez narkomanię.

Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii zleca do realizacji programy prowadzące do podnoszenia skuteczności i efektywności realizowanych zadań profilaktycznych, rehabilitacyjnych i postrehabilitacyjnych. Preferowane są programy posiadające wsparcie lokalne, których zakres merytoryczny zgodny z kierunkami działań wytyczonymi przez Ministra Zdrowia.

Dział rehabilitacji kształtuje politykę w zakresie rehabilitacji osób uzależnionych na poziomie interwencji, detoksykacji, rehabilitacji, readaptacji, redukcji szkód. Kształtuje politykę zlecając zadania państwowe tym zakładom, poprzez zakup świadczeń i usług zdrowotnych, które wzbogacają ofertę leczniczą poprzez np. przez terapię dla rodzin narkomanów, lub specjalistyczne działania kierowane do osób z podwójną diagnozą.
Wykup części świadczeń pomaga zapewnić pełną, bezpłatną dostępność do leczenia osobom uzależnionym, gwarantowaną przez Ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii w sytuacji gdy znaczna część z nich nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego.
Zapewnienie dostępności zarówno różnych form leczenia, rehabilitacji jak i wsparcia psychicznego udzielanego rodzinom narkomanów jest przedmiotem szczególnych starań Biura.

W dziedzinie readaptacji Biuro ściśle współpracuje z organizacjami pozarządowymi, które prowadzą mieszkania adaptacyjne i hostele dla osób kończących program rehabilitacyjny.
Dotyczy to także programów redukcji szkód zdrowotnych kierowanych do osób, które znajdują się poza sferą oddziaływania służby zdrowia. Są to zwykle ludzie odrzuceni przez rodzinę, często nosiciele HIV lub chorzy na inne choroby zakaźne. Wsparciem dla tego rodzaju działań jest leczenie substytucyjne, stosowane przez niektóre publiczne zakłady opieki zdrowotnej, które pozwala na objęcie pomocą lekarską chorych zakaźnie narkomanów.
Jednym z zadań nad którym obecnie jest skupiona uwaga Biura jest opracowanie standardów zapewniających właściwy poziom świadczeń i usług zdrowotnych w poszczególnych typach placówek dla osób uzależnionych. Wiążą się z tym starania o podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników rehabilitacji wg programów szkoleniowych opracowanych przez współpracującą z Biurem Radą Ekspertów.

Dział Profilaktyki kształtuje politykę w zakresie ograniczenia powstawania i wzrostu popytu na środki odurzające. Przedmiotem tej polityki jest całe społeczeństwo, jednakże szczególna uwaga kierowana jest na ludzi młodych, którzy w okresie dorastania mają tendencję do podejmowania zachowań ryzykownych. Dlatego Biuro we współpracy z organizacjami pozarządowymi, władzami lokalnymi i szkołami dąży do skoordynowania działań nakierowanych na redukcję czynników ryzyka przy jednoczesnym wzmocnieniu czynników chroniących młodych ludzi przed różnymi niebezpiecznymi zachowaniami.
Dział Profilaktyki w pierwszej kolejności koncentruje się na profilaktyce drugorzędowej. Podejmowane są tu szeroko pojęte działania informacyjne i edukacyjne upowszechniające wiedzę na temat działania narkotyków i mechanizmów uzależnienia. Kojarzone są one zwykle z profilaktycznymi programami szkolnymi. W tej dziedzinie Biuro ogranicza się do rekomendowania wartościowych programów. Własne akcje i kampanie edukacyjno - informacyjne realizuje zwykle we współpracy ze środkami masowego przekazu, starając się weryfikować mylne wyobrażenia i stereotypy społeczne utrudniające profilaktykę narkomanii a także upowszechniając rzetelną wiedzę na temat narkotyków oraz dane epidemiologiczne. Jednocześnie Biuro:

Dział Badań i Analiz powstał w 1999 roku i jest najmłodszym działem Biura. Ma on za zadanie stworzenie systemu informacyjnego, który wystandaryzowanymi metodami będzie monitorował scenę narkotykową w Polsce. Wprowadzana aktualnie metodologia monitorowania jest zgodna ze standardami stworzonymi we współpracy z Europejskim Obserwatorium Narkotykowym (EMCDDA) z siedzibą w Lisbonie.
Biuro dąży do stałego monitorowania sytuacji epidemiologicznej w Polsce w zakresie narkotyków, reakcji społecznych na problem, a przede wszystkim działań z zakresu profilaktyki, lecznictwa, rehabilitacji i redukcji szkód.
Wyniki monitoringu, tj. raporty jak i bazy danych statystycznych będą utrzymywane i stale dostępne dla wszystkich zainteresowanych odbiorców. Planuje się prezentowanie ich w postaci publikacji oraz za pośrednictwem Internetu.

Centrum Szkoleniowe przy Biurze do Spraw Narkomanii.
Biuro jest w trakcie uruchamiania systemu szkoleniowego, którego celem jest podnoszenie kwalifikacji i uzyskiwanie certyfikacji przez osoby pracujące w obszarze przeciwdziałania narkomanii.
Podstawowe założenia systemu szkoleniowego oraz procesu uzyskiwania certyfikacji:

Jedną z podstaw skuteczności wszelkich przedsięwzięć związanych ze zwalczaniem i zapobieganiem narkomanii jest dobry przepływ informacji pomiędzy wszystkimi uczestnikami tych działań.
Bardzo ważną rolę w tej dziedzinie spełnia Dział Wydawnictw, który zajmuje się informacją i edukacja publiczną na temat przeciwdziałania narkomanii. Zadanie to wykonuje poprzez wydawanie bezpośrednio lub też zlecanie do wydania:

Kontakt: Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii
02-776 Warszawa ul. Dereniowa 52/54
tel. (22) 641-15-01; tel./fax (22) 641-15-65;
e-mail: bdsmark@medianet.pl , http://www.narkomania.gov.pl

Zdrowie dla każdego człowieka jest wartością podstawową. Dlatego, aby je chronić potrzebujemy specjalistów, którzy nie tylko wiedzą jak leczyć, ale również jak zapobiegać chorobie. Krajowe Centrum ds. AIDS jest jednostką rządową powołaną m.in. w tym celu.
W pierwszym artykule rozpoczynającym cykl dotyczący edukacji publicznej w zakresie problematyki HIV/AIDS, skierowanej do osób pracujących z dziećmi i młodzieżą, przedstawiamy najważniejsze zadania realizowane przez Centrum. Wraz z rozpoczęciem współpracy merytorycznej z miesięcznikiem REMEDIUM, chcielibyśmy zaprosić Państwa do wspólnej dyskusji na temat prezentowanych przez nas propozycji profilaktycznych HIV/AIDS w środowisku szkolnym i pozaszkolnym oraz dzielenia się z nami własnymi doświadczeniami w tej dziedzinie.

W Polsce pierwszy przypadek zakażenia HIV odnotowano w 1985 r., a zachorowania na AIDS w 1986 r. Stale zwiększająca się liczba nowo wykrytych zakażeń, przyczyniła się do planowego i skoordynowanego działania na rzecz profilaktyki HIV i AIDS. Takiemu wyzwaniu mogła sprostać jedynie instytucja rządowa. Dlatego 1 grudnia 1992 r. Główny Inspektor Sanitarny, działając z upoważnienia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, powołał Krajowe Biuro Koordynacyjne ds. Zwalczania AIDS, zlokalizowane w strukturze Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w Warszawie.
Sytuacja epidemiologiczna w Polsce uległa w tym czasie zmianie. Do końca 1992 r. stwierdzono 2482 zakażenia HIV, 122 zachorowania AIDS i 61 zgonów. Wraz ze zwiększeniem wykrywalności, wzrosła świadomość narastającego problemu. Powstała więc konieczność powołania ogólnopolskiej, rządowej instytucji o szerszym niż ówczesne Biuro zakresie kompetencji i wysokiej pozycji w państwowej strukturze organizacyjnej. W związku z tym 28 września 1993 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej powołał nową jednostkę organizacyjną - Krajowe Biuro Koordynacyjne ds. Zapobiegania AIDS. Przejęło ono zadania, środki rzeczowe i majątkowe Krajowego Biura Koordynacyjnego ds. Zwalczania AIDS. W takich ramach organizacyjnych Biuro funkcjonowało do końca 1999 r. Wówczas to, w wyniku zmiany systemu ubezpieczeń społecznych i reformy administracyjnej kraju, zaistniała konieczność zweryfikowania dotychczasowych struktur zajmujących się problematyką HIV i AIDS. W związku z tym, na podstawie Zarządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 grudnia 1999 r., Krajowe Biuro Koordynacyjne ds. Zapobiegania AIDS zostało przekształcone w Krajowe Centrum ds. AIDS. Zmiana nazwy wiązała się nie tylko ze zmianą struktury organizacyjnej, ale również z rozszerzeniem działalności Biura. Oprócz koordynowania działań w zakresie profilaktyki i edukacji, Centrum zajmuje się nadzorowaniem współdziałania jednostek służby zdrowia w zakresie zwalczania, diagnostyki oraz leczenia AIDS.

Do szczegółowych zadań realizowanych przez Krajowe Centrum ds. AIDS należą różnorodne formy działań, uwzględnione w budżecie przydzielanym przez Ministra Zdrowia na działalność własną Centrum. Przyznane środki finansowe uwzględniają priorytety zawarte w Krajowym Programie. Z uwagi na ilość i rozmiar określonych w nim zadań z konieczności ograniczymy się do prezentacji tylko głównych kierunków prac naszej placówki. Wyczerpujące informacje na temat pełnej realizacji zadań wynikających z Krajowego Programu można uzyskać na stronie internetowej Centrum www.aids.gov.pl

edukacyjna
Krajowe Centrum ds. AIDS przygotowuje pod względem merytorycznym i organizacyjnym szkolenia i kursy przeznaczone dla różnych grup zawodowych i społecznych. Do tej pory udział w warsztatach wzięli m. in. lekarze pierwszego kontaktu, stomatolodzy, ginekolodzy, lekarze specjalizacji zabiegowych, pielęgniarki, edukatorzy, klerycy, dziennikarze katoliccy, dyrektorzy i nauczyciele szkół medycznych. Aby jak najlepiej dotrzeć do młodych ludzi i zwrócić ich uwagę na problemy związane z HIV i AIDS. Krajowe Centrum organizuje także olimpiady z zakresu wiedzy o HIV i AIDS. Na stronie internetowej www.aids.gov.pl działa Poradnia HIV i AIDS.

wydawnicza
Centrum proponuje szeroki wachlarz materiałów edukacyjnych, przeznaczonych do bezpłatnego rozdawnictwa wśród różnego typu odbiorców. Polecamy zarówno wydawnictwa książkowe, jak i filmy oświatowe. Do tej pory wydane zostały m.in. informatory i poradniki dla osób żyjących z HIV, pozycje przedstawiające różne aspekty prawne w kontekście HIV i AIDS, broszury skierowane do młodzieży, żołnierzy, więźniów. Opracowane zostały skrypty dla lekarzy, pielęgniarek, studentów medycyny, kleryków. Ulotki, długopisy, kalendarze i inne drobne formy wydawnicze mają charakter informacyjno - promocyjny. Najchętniej korzystają z nich młodzi ludzie, którzy działając na rzecz zapobiegania zakażeniom HIV, rozpowszechniają wymienione materiały i w ten sposób najlepiej docierają do rówieśników. W 2000 r. Centrum rozpoczęło wydawanie kwartalnika "KONTRA", a w 2002 r. biuletynu internetowego "e-Kontra", dostępnego na stronie www.ekontra.end.pl

badawcza
Prowadzone są badania socjologiczne, których celem jest rozpoznanie różnych aspektów postaw społeczeństwa w odniesieniu do problemów związanych z profilaktyką HIV i AIDS.

interwencyjna
Krajowe Centrum reaguje na różnego typu nieprawidłowości w profilaktyce zakażeń HIV, opiece nad osobami żyjącymi z HIV i chorymi na AIDS, ze szczególnym uwzględnieniem skarg i wniosków zgłaszanych indywidualnie.

wspierająca
Centrum oferuje pomoc merytoryczną i finansową dla inicjatyw i programów (głównie o zasięgu ogólnokrajowym) organizacji pozarządowych, ważnych z punktu widzenia zapobiegania zakażeniom HIV, opieki nad żyjącymi z HIV i chorymi na AIDS.

Należy również podkreślić staranie Dyrektora i pracowników Krajowego Centrum ds. AIDS o stałe podnoszenie własnych kwalifikacji, wysoki poziom wiedzy i umiejętności potrzebnych do realizacji tak zróżnicowanych zadań.